Op en rond het water

Dat Zuid Holland een waterrijke provincie is mag duidelijk zijn. Polders en weilanden zijn rijk voorzien van poelen, meertjes, vennen, sloten of hoe ze ook maar mogen heten. Voor veel vogelsoorten is dit een genot. Niet alleen het water zelf, maar ook de overs bieden van alles en nog wat om het deze vogels naar de zin te maken.

 

 

 

Dit visdiefje maakt graag reclame voor één van mijn favoriet spot-plekken.

 

 

Je ziet ze steeds vaker ook op gewone sloten in woonwijken en dergelijke. De Aalscholver (Waddinxveen) is ondertussen een zeer algemeen voorkomende soort in ons land.

 

 

Dit Bergeend vrouwtje (Eendracht polder) wilde bijna de lens in vliegen!

 

 

Het grote aantal ganzen in ons land levert soms problemen op, onder andere voor het vliegverkeer. Dit koppel Grauwe ganzen (Kruiskade) had acht jongen. Er worden er relatief veel groot, dus de aanwas kan hard gaan! 

 

Dit vogeltje, de Kleine Plevier (Eendracht polder) is lastig vast te leggen over het algemeen. Redelijk schuw, relatief klein en dan ook nog schutkleur!

 

 

En over camouflage gesproken.. het heeft mij 20 minuten gekost om deze Rietzanger (Weegje) voor de lens te krijgen. Als die tijd was ie gewoon aan het zingen, dus daar kan het niet aan liggen. 

 

De Kuifeend (Waddinxveen) is op veel plekken aan een opmars bezig. Er zijn sloten en plassen genoeg waar deze eend veel vaker te zien is dan onze traditionele wilde eend.

 

 

Vogels trekken zich echt niets aan van de kou

Het was vandaag zo koud dat ik mijn camera uit mijn verkleumde vingers liet vallen. Klepje afgebroken, maar gelukkig nog wel in staat om foto's te maken. De kou leek de eenden niet te hinderen.  Ik krijg toch steeds meer het idee dat vogels niet op temperatuur, maar op dag lengte hun bioritme afstemmen. Want ondanks de felle wind en de kou heb ik ook vandaag weer behoorlijk wat activiteit waargenomen in de polder en op de plassen. Het was vandaag "eenden dag". Het begon al op weg naar de kerk. Helaas geen camera bij me! Er zat een nonnetje (man) op de Petteplas, op nog geen 5 meter van waar ik hem had kunnen fotograferen..

Na de dienst was hij gevlogen. Maar er waren voldoende andere eenden die me van het schouwspel der natuur hebben doen genieten.

 

 

Bergeend mannen krijgen in de paartijd een onvoorstelbaar grote knobbel boven hun snavel die dan ook echt donkerrood kleurt.

 

Brilduikers blijven fascineren; boven een vrouw, onder een man.

 

Wie het weet mag het zeggen.. Kruising tussen Krak en wilde eend?

 

 

Koppel Krakeenden.

 

Als troost voor het gemis aan het Nonnetje was er een paartje Slobeenden op de Pette Plas aan het foerageren.

 

Hoewel niet zo kleurrijk vind ik de man Pijlstaart een van de mooist eenden die er zijn. Deze zat veraf op de Starrevaart.

 

In de Wilck, maar ook op de Starrevaart zijn nog duizenden Smienten aanwezig. Bijzondere fluit eendjes..  Deze (in de Wilck) kon ik vastleggen tijdens de landing.

 

Koud, donker en guur

Het was niks met het weer vandaag. De zon heb ik alleen maar even waterig achter de wolken gezien. Een snerpend koude wind maakte dat je onbedekte huid na vijf minuten in de buitenlucht als bevroren aanvoelde. Geen omstandigheden waaronder vogels massaal op de wieken gaan. Omdat ik toch op pad was ben ik ook nog maar even langs de Starrevaart gereden. Zonder enige illusie overigens dat daar iets te zien zou zijn. Maar... de natuur blijft onvoorspelbaar! Er vloog van alles af en aan. Lepelaars, Kluten, Grutto's, Tureluurtjes, vele soorten eenden en ganzen. Het was geen weer om mooie foto's te maken, maar toch wil ik jullie even laten delen in al dat moois in de natuur.

 

 

Berg eenden waren zowel zwemmend als vliegend waar te nemen. Hier een koppel tijdens het foerageren

 

Een groep Grutto's landt vrijwel gelijktijdig in het ondiepe deel van de vogelplas

 

Deze man Kuifeend komt ook zijn kostje bij elkaar scharrelen

 

Vele tientallen Kluten waren actief aan het foerageren in het ondiepe deel

 

Een grote groep Lepelaars hield zich voor mijn lens onbereikbaar op aan de smalle kop van de plas. Toen ze op de wieken gingen kon ik er toch nog een plaatje van maken

 

Tureluurtjes hielden zich op langs de oever en vlogen af en aan.